Γνωριμία με τις Αίθουσες

Οι Κανόνες του Παχινιδιού

Έτοιμοι Για Μια Πρωτότυπη Ξενάγηση;

Πρόκειται για ένα παιχνίδι, για όσους θέλουν να γνωρίσουν καλύτερα το Παλαιό Νοσοκομείο της Πάτρας, μέσα από ένα διασκεδαστικό και ταυτόχρονα επιμορφωτικό τρόπο. Μιλάμε για μία διαδικασία όπου ο κάθε παίκτης καλείται να ακολουθήσει με το βλέμμα του την πορεία του βόλου. Ενός βόλου ο οποίος διέρχεται μέσα από αίθουσες, ορισμένες εκ των οποίων φέρουν πανέλα με πληροφορίες σχετικές με τα ιστορικά στοιχεία του νοσοκομείου. Παράλληλα, καλείται να συμμετέχει και ο ίδιος στη διαμόρφωση αυτής της πορείας, καθώς ο ίδιος καθορίζει το που θα ρίξει το βόλο, προβλέποντας έτσι τις συνδέσεις και τα δωμάτια από τα οποία θα περάσει.Στο παιχνίδι μπορούν να παίξουν όλες οι ηλικίες άνω των 8, γνωρίζοντας ή όχι τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου κτιρίου. Οι μεγαλύτεροι, σε ηλικία, με την πείρα και τη γνώση που διαθέτουν, θα μπορέσουν να βοηθήσουν περισσότερο στην ομαλή κίνηση και εφαρμογή των κανόνων του παιχνιδιού.

Κανόνες Παιχνιδιού

Το παιχνίδι περιλαμβάνει ένα ζευγάρι ζάρια, διαφορετικού χρώματος, ένα κόκκινο και ένα άσπρο, 4 πιόνια βόλους, σε διαφορετικά χρώματα για τους παίκτες, και 18 κάρτες συνολικά με διαφορετικά χρώματα. Έχει 6 κόκκινες, 6 άσπρες και 6 μαύρες κάρτες. Τα χρώματα στις κάρτες προσδιορίζουν ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό. Ανάλογα με τη ζαριά που θα φέρεις, παίρνεις και την ανάλογη κάρτα. Δηλαδή, αν φέρεις διπλές, τότε παίρνεις την μαύρη κάρτα και κάνεις ότι σου λέει, αλλιώς παίρνεις μια κόκκινη ή μια άσπρη ανάλογα με το χρώμα του ζαριού που θα έχει φέρει το μεγαλύτερο αριθμό. Οι κάρτες τοποθετούνται μέσα στο χώρο του παιχνιδιού, στραμμένες προς τα κάτω.

Μπορούν να παίξουν από 2 μέχρι και 4 άτομα κάθε φορά. Οι παίκτες ρίχνουν τα ζάρια και αυτός που θα φέρει το μεγαλύτερο αριθμό ξεκινάει πρώτος και το

Παιχνίδι Αρχίζει ……………………    

Λίγα λόγια για τη σελίδα μας

Αυτό το blog δημιουργήθηκε με αφορμή την εργασία μας στις Εικαστικές Τέχνες 4. Ουσιαστικά πρόκειται για την εξερεύνηση ενός χώρου ο οποιος φέρνει μνήμες πόνου από το παρελθόν, και ο οποίος πλέον αποτελεί ένα ψυχαγωγικό κομμάτι για την κοινωνία της Πάτρας.


Αυτές οι δύο αντιφατικές έννοιες λοιπόν χαρακτησίζουν το Παλαιό Νοσοκομείο Πατρών το οποίο αποτελεί το τρίτο παλιότερο νοσοκομείο της Ελλάδας -μετά του Ναυπλίου και της Αθήνας. Μάλιστα, στις 15 Οκτωβρίου 1857 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος από τον βασιλιά Όθωνα (σκόπευαν να το ονομάσουν «Οθώνειο Νοσοκομείο») και η κατασκευή ξεκίνησε βάση των σχεδίων του Δανού αρχιτεκτόνα Hansen. Έπειτα από μια διακοπή οι εργασίες ξεκίνησαν πάλι το 1870 και η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1871.Την 1η Ιανουαρίου 1872 άρχισε να λειτουργεί με την επωνυμία «Δημοτικόν Νοσοκομείον Πατρών ο Άγιος Ανδρέας».


 Το 1973 το νοσοκομείο μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην οδό Καλαβρύτων και στο κτίριο του Hansen δόθηκαν νέες χρήσεις. Πλέον, ο Δήμος Πατρών το χρησιμοποιεί για διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις ως κέντρο τεχνών, καθώς περιλαμβάνει αίθουσες εκθέσεων, μία αίθουσα μουσικής, μία αίθουσα για μαθητικές εκδηλώσεις, μία αίθουσα Καραγκιόζη, εργαστήρια κούκλας, γραφεία και συνεδρειακούς χώρους. Μία πρόσφατη έκθεση που φιλοξένησε αυτό το κτήριο είναι εκείνη του Πανεπιστημίου Πατρών από το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Πάτρας: "Groundworks/ Ασκήσεις Εδάφους".


Επομένως καταλαβαίνουμε ότι το αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον για το κτίριο είναι έντονο, ενώ σημαντικό είναι ότι οι ίδιοι χώροι που κάποτε αποτελούσαν τα ψυχρά δωμάτια ενός χώρου πόνου, αρρώστιας και κάθαρσης -εν τέλει-, φιλοξενούνε πλέον εκδηλώσεις οι οποίες έχουν ένα γλυκό, ανθρώπινο τόνο, γεμάτο ζωντάνια και διαποτισμένο από εκδηλώσεις οι οποίες άγουν την ανθρώπινη ψυχή στις ανώτερες σφαίρες της πνευματικής καλλιέργειας. Έτσι, θα προσπαθήσουμε να φτιάξουμε έναν ιδιόμορφο μηχανισμό, ένα επιτραπέζιο παιχνίδι το οποίο θα αποτυπώνει αφαιρετικά τους χώρους που χαράχτηκαν κατά τις επιχκέψεις μας σε αυτό το μέρος. Αυτός ο μηχανισμός, θα ταξιδεύει το άτομο μέσα στο Παλιό Νοσοκομείο,  μέσα από τη δική μας οπτική γωνία. Σε αυτό το παιχνίδι ο άνθρωπος θα μπει στη διαδικασία να διαβάσει οριμένα πράγματα σχετικά με το νοσοκομείο, θα βιώσει τις δικές μας χωρικές εμπειρίες έτσι όπως εμέις τις βιώσαμε, ενώ παράλληλα θα διασκεδάσει, καθώς, πρόκειται πάντα για ένα παιχνίδι!


Αυτές οι χωρικές εμπειρίες αφορούν τη γνωριμία με τις αίθουσες έτσι όπως υπάρχουν σήμερα. Κάνουμε λόγο για τις νέες χρήσεις ενός τόπου ο οποίος είχε εντελώς διαφορετικό λειτουργικό στόχο, την υπόθαλψη των ασθενών. Ουσιαστικά, είναι μια πρόταση ενός είδους «θεραπείας», για το πώς θα ξεπεράσουμε την αίσθηση ενός τόπου «πόνου» μέσα από τη δυναμική δημιουργικών μετασχηματισμών που προκύπτουν από τη συλλογική συμμετοχή και τη χαρά, μέσα από το παιχνίδι. Άλλωστε, στο βιβλίο του Eric Berne «Παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι»(,σελ.73) αναφέρεται ότι τα παιχνίδια είναι αναπόσπαστα και δυναμικά συστατικά του υποσυνείδητου προγράμματος της ζωής μας.

Ταξιδέψτε μαζί μας λοιπόν και καλή διασκέδαση!