Αυτό το blog δημιουργήθηκε με αφορμή την εργασία μας στις Εικαστικές Τέχνες 4. Ουσιαστικά πρόκειται για την εξερεύνηση ενός χώρου ο οποιος φέρνει μνήμες πόνου από το παρελθόν, και ο οποίος πλέον αποτελεί ένα ψυχαγωγικό κομμάτι για την κοινωνία της Πάτρας.
Αυτές οι δύο αντιφατικές έννοιες λοιπόν χαρακτησίζουν το Παλαιό Νοσοκομείο Πατρών το οποίο αποτελεί το τρίτο παλιότερο νοσοκομείο της Ελλάδας -μετά του Ναυπλίου και της Αθήνας. Μάλιστα, στις 15 Οκτωβρίου 1857 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος από τον βασιλιά Όθωνα (σκόπευαν να το ονομάσουν «Οθώνειο Νοσοκομείο») και η κατασκευή ξεκίνησε βάση των σχεδίων του Δανού αρχιτεκτόνα Hansen. Έπειτα από μια διακοπή οι εργασίες ξεκίνησαν πάλι το 1870 και η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1871.Την 1η Ιανουαρίου 1872 άρχισε να λειτουργεί με την επωνυμία «Δημοτικόν Νοσοκομείον Πατρών ο Άγιος Ανδρέας».
"Η Πρόσοψη του Παλαιού Νοσοκομείου Πατρών"(βλ. περισσότερα στην ανάρτηση Φωτογραφίες Από τις Επισκέψεις στο Παλαιό Νοσοκομείο Πατρών & Γνωριμία με τις Αίθουσες)
Το 1973 το νοσοκομείο μεταφέρθηκε σε νέο κτίριο στην οδό Καλαβρύτων και στο κτίριο του Hansen δόθηκαν νέες χρήσεις. Πλέον, ο Δήμος Πατρών το χρησιμοποιεί για διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις ως κέντρο τεχνών, καθώς περιλαμβάνει αίθουσες εκθέσεων, μία αίθουσα μουσικής, μία αίθουσα για μαθητικές εκδηλώσεις, μία αίθουσα Καραγκιόζη, εργαστήρια κούκλας, γραφεία και συνεδρειακούς χώρους. Μία πρόσφατη έκθεση που φιλοξένησε αυτό το κτήριο είναι εκείνη του Πανεπιστημίου Πατρών από το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Πάτρας: "Groundworks/ Ασκήσεις Εδάφους".
"Η Δουλειά, η συνεργασία και τα υλικά"(βλ. περισσότερα στην ανάρτηση Κατασκευάζοντας το Επιτραπέζιο Παιχνίδι)
"Η Πορεία και οιΣυνδέσεις με τα Υλικά του Τόπου"(βλ. περισσότερα στην ανάρτηση Οι Κανόνες του Παιχνιδιού)
Επομένως καταλαβαίνουμε ότι το αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον για το κτίριο είναι έντονο, ενώ σημαντικό είναι ότι οι ίδιοι χώροι που κάποτε αποτελούσαν τα ψυχρά δωμάτια ενός χώρου πόνου, αρρώστιας και κάθαρσης -εν τέλει-, φιλοξενούνε πλέον εκδηλώσεις οι οποίες έχουν ένα γλυκό, ανθρώπινο τόνο, γεμάτο ζωντάνια και διαποτισμένο από εκδηλώσεις οι οποίες άγουν την ανθρώπινη ψυχή στις ανώτερες σφαίρες της πνευματικής καλλιέργειας. Έτσι, θα προσπαθήσουμε να φτιάξουμε έναν ιδιόμορφο μηχανισμό, ένα επιτραπέζιο παιχνίδι το οποίο θα αποτυπώνει αφαιρετικά τους χώρους που χαράχτηκαν κατά τις επιχκέψεις μας σε αυτό το μέρος. Αυτός ο μηχανισμός, θα ταξιδεύει το άτομο μέσα στο Παλιό Νοσοκομείο, μέσα από τη δική μας οπτική γωνία. Σε αυτό το παιχνίδι ο άνθρωπος θα μπει στη διαδικασία να διαβάσει οριμένα πράγματα σχετικά με το νοσοκομείο, θα βιώσει τις δικές μας χωρικές εμπειρίες έτσι όπως εμέις τις βιώσαμε, ενώ παράλληλα θα διασκεδάσει, καθώς, πρόκειται πάντα για ένα παιχνίδι!
"Tελικα κατασκευαζεται νεος χωρο ς που σχετιζεται με, συνειρμούς εμπειριες και επομενως καινουριες αφηγήσεις"
Αυτές οι χωρικές εμπειρίες αφορούν τη γνωριμία με τις αίθουσες έτσι όπως υπάρχουν σήμερα. Κάνουμε λόγο για τις νέες χρήσεις ενός τόπου ο οποίος είχε εντελώς διαφορετικό λειτουργικό στόχο, την υπόθαλψη των ασθενών. Ουσιαστικά, είναι μια πρόταση ενός είδους «θεραπείας», για το πώς θα ξεπεράσουμε την αίσθηση ενός τόπου «πόνου» μέσα από τη δυναμική δημιουργικών μετασχηματισμών που προκύπτουν από τη συλλογική συμμετοχή και τη χαρά, μέσα από το παιχνίδι. Άλλωστε, στο βιβλίο του Eric Berne «Παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι»(,σελ.73) αναφέρεται ότι τα παιχνίδια είναι αναπόσπαστα και δυναμικά συστατικά του υποσυνείδητου προγράμματος της ζωής μας.
Ταξιδέψτε μαζί μας λοιπόν και καλή διασκέδαση!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου